Ο ΔΡΟΜΟΣ, κεφ. 15

«Η έννοια της ευημερίας, για τον περισσότερο κόσμο, είναι η άνετη διαβίωση στην υλική ζωή, το να περνά κανείς καλά και να έχει άφθονα υλικά αγαθά. Αλλά ευημερία στην Πνευματική της ερμηνεία είναι η κατάσταση συνείδησης του ανθρώπου, στην οποία αναγνωρίζεται πως ο Θεός, ή Θείος Νους, είναι η Ανεξάντλητη Πηγή κάθε προμήθειας και κάθε εφοδιασμού.

Η διαφορά μεταξύ της Πνευματικής ευημερίας και της υλιστικής ιδέας περί ευημερίας είναι ότι η Πνευματική ευημερία βασίζεται στην αντίληψη και τη γνώση της Ανεξάντλητης πανταχού παρούσας Ουσίας του Πνεύματος, ως Πηγής εφοδιασμού. Η υλιστική ιδέα είναι ότι η κατοχή πραγμάτων αποτελεί ευημερία. Αυτό όμως είναι λάθος. Ο άνθρωπος πρέπει να στηρίζεται στη μόνη Ουσία, με τον νου του, διαμέσου πνευματικής αντίληψης και πίστης.»

filed under: